Tytuł stanowi grę słów, nawiązującą do głośnego filmu dokumentalnego Michael'a Moore'a Fahrenheit 9/11, jak również do samej nazwy zespołu. Bo na tej płycie przekaz jest jednoznacznie antypolityczny, muzycznie to wejście do nurtu punku/reggae, do tego melodyjnie i zadziornie! Są ciekawe kowery Strajku i Celo nr 3. "Dwudziesty pierwszy wiek, panika i afery / Gdzie się nie ruszę wszędzie podsłuch i kamery / A z tego strachu nic dobrego nie wynika / Po co się bać, kiedy w duszy gra muzyka?.."